image

Russian PBL – Torey Thomas selected as player of the month

Чемпионат ПБЛ-2011/12 стартовал еще 6 октября. Однако из-за, мягко говоря, не самого сбалансированного календаря многие клубы до сих пор имеют в активе всего по 3 проведенных матча. Так, петербургский “Спартак” принял старт в турнире аж 12 ноября. В такой ситуации эксперты “СЭ” решили определить лучшего игрока ПБЛ сразу по итогам двух месяцев. И, как и в случае с Единой лигой ВТБ, MVP ноября в которой стал Роул Маршалл из “Астаны”, остановили свой выбор на представителе клуба-середняка.

Впрочем, 26-летний разыгрывающий владивостокского “Спартака” Тори Томас по праву заслужил признание. Уж больно много шума наделала его команда в первых турах российского чемпионата. Сначала, еще 7 октября, спартаковцы огорчили на своей площадке участника Евролиги-2011/12 УНИКС – 80:73. А спустя полтора месяца, 25 ноября одолели еще и “Химки”. Причем сделали это в гостях – со счетом 95:82, прервав на отметке “11” победную серию подмосковного клуба во всех турнирах. Главным творцом суперсенсации оказался Томас. После того как “Химки” усилиями Тимофея Мозгова сократили свое отставание с “-18” до “-1” за четыре минуты до сирены, миниатюрный (рост 180 см) американец забил два трехочковых! Когда же химчане принялись на нем тактически фолить, выдал серию из 12 точных штрафных подряд, всего забив “с линии” 14 раз, установив рекорд ПБЛ.

В итоге в матче с “Химками” Томас набрал 28 очков. И он же стал самым результативным игроком победного поединка против УНИКСа, добавив тогда к 22 очкам еще и 11 результативных передач! На данный момент Томас является лучшим снайпером ПБЛ (20,5 очка в среднем за игру), входит в число лидеров по передачам (4,5), перехватам (2,5), реализации трехочковых (52 процента)… Ну и кого после этого признавать MVP октября-ноября, если не разыгрывающего “Спартака”?..

В прошлом сезоне в составе “Турова” вам удалось завоевать титул самого полезного игрока чемпионата Польши. Какой титул для вас важнее – тот или нынешний?

Конечно, стать лучшим по итогам всего года сложнее, чем по итогам месяца. Однако и играть в России гораздо труднее, чем в Польше. Так что обе награды невероятно ценны. При этом я ведь не собираюсь останавливаться на достигнутом. Почему бы не стать MVP целого чемпионата ПБЛ? Думаю, моя мама Розмари в этом случае будет мною гордиться.

После университета и до переезда в Россию вы успели поиграть в Турции, Швеции, Голландии, Польше и даже Венесуэле. Откуда такая тяга к путешествиям?

Не вижу в этом ничего плохого. Останься я в США – никогда не познакомился бы с культурой и баскетболом этих стран. Да и в профессиональном плане не достиг бы того уровня, на котором нахожусь сейчас. Пожалуй, определяющим для моей карьеры стал контракт со шведским “Акрополем”. Именно там я понял, что такое европейский стиль игры и приноровился к нему.

У вас есть ответ, за счет чего “Спартак” смог победить УНИКС и “Химки”?

Ответ прост – когда мы играем, как единая команда, остановить нас непросто. Ну и, конечно, очень важно верить в успех до самого конца. Вы же помните, как складывалась игра в Химках. “Спартак” разбазарил 20-очковое преимущество и вполне мог опустить руки. Но мы этого не сделали. И были вознаграждены сполна.

Ранее вам удавалось забивать за матч 14 штрафных?

Трудно сказать. Но больше десяти реализовывал точно. На мне часто фолят в концовках. Я ведь почти во всех командах был основным разыгрывающим. А MVP сезона становился не только в Польше, но и в Швеции, и в Голландии.

Если в связи с окончанием локаута Андрей Кириленко покинет ЦСКА, способен ли “Спартак” победить еще и армейцев?

Ничего невозможного нет. Хотя я не против того, чтобы Кириленко остался в ЦСКА. Столкнуться с ним на площадке очень интересно. Это великий игрок. Кстати, недавно я с удовольствием прочитал книгу, которую написал об АК-47 наш второй тренер (Алексей Васильев – первый наставник Кириленко, а книга называется “Путь к мечте”. – Прим. А.С.). Вообще я уделяю чтению много времени. А еще обожаю смотреть фильмы и ходить в японские рестораны. Благо “Спартак” не играет в еврокубках и Единой лиге ВТБ. Перерывы между матчами у нас длиннее, чем у большинства конкурентов.

Сильно устаете из-за многочасовых перелетов?

Приятного, конечно, мало. Но главная проблема – то, как составлен календарь. Сейчас нам предстоят шесть подряд гостевых матчей, а во Владивостоке мы в следующий раз сыграем только в середине февраля. По-моему, это неправильно.

Как ваши успехи в изучении русского языка?

Пока похвастать нечем. Но я надеюсь, что в мае смогу давать интервью по-русски.

Может, заодно и российское гражданство получите? Ваш соотечественник из петербургского “Спартака” Патрик Беверли вовсю рвется в сборную России, несмотря на то, что заигран за сборную своей родины. Но вы-то не заиграны – значит, искать российские корни для смены спортивного паспорта вам не придется…

А я не против! С удовольствием сыграл бы на Олимпиаде за Россию. Хотя и остаюсь патриотом своей родины. Просто в сборную США меня ведь вряд ли когда-нибудь пригласят.

Torey Thomas: U Mateczki Rosji

111023_samara_spartak_2

Torey Tho­mas roz­gry­wa­jący PGE Turowa Zgo­rze­lec w poprzed­nim sezo­nie, w gło­so­wa­niu na naj­bar­dziej war­to­ścio­wego zawod­nika (MVP) wygrał ze zde­cy­do­waną więk­szo­ścią gło­sów. Koszy­karz, który pocią­gnął zespół z Łużyc do finału, miał w poprzed­nim sezo­nie śred­nie 14,4 punktu, 5,7 asy­sty i 4,2 zbiórki na mecz.

Obec­nie Torey zado­mo­wił się we Wła­dy­wo­stoku i gra w dru­ży­nie „Sybe­ryj­skich tygry­sów” – Spar­tak Pri­mo­rie. Jest nie­kwe­stio­no­wa­nym lide­rem swo­jego zespołu. Rów­nież w Lidze rosyj­skiej jest naj­lep­szym strzel­cem. Jego śred­nie to 18 punk­tów na mecz. Torey zna­lazł tro­chę czasu pomię­dzy tre­nin­gami i zgo­dził się odpo­wie­dzieć na kilka pytań redak­cji worldbasket.info. Zapra­szamy do lek­tury.

Andrzej Mostow­ski: Jak się czu­jesz w Lidze rosyj­skiej, jesteś zado­wo­lony z kie­runku który wybra­łeś?

Torey Tho­mas: Jak do tej pory czuję się bar­dzo dobrze. Sezon w Rosji jest wyma­ga­jący, dobrze, że jest tak duża kon­ku­ren­cja.

AM: Wielu gra­czy narzeka na odle­gło­ści mię­dzy mia­stami. Wła­dy­wo­stok jest naj­da­lej na wschód wysu­niętą koszy­kar­ską metro­po­lią w Rosji. Czy odczu­wasz pro­blemy wyni­ka­jące z róż­nic cza­so­wych?

TT: Tak, mię­dzy mia­stami w Rosji są bar­dzo duże odle­gło­ści. Nie bez powodu kraj ten nazy­wają Matką Rosją! Zmiana stref cza­so­wych jest dosyć uciąż­liwa, weź np. prze­lot samo­lo­tem z Wła­dy­wo­stoku do Moskwy trwa aż 9 godzin!

AM: W przed­se­zo­no­wych ocze­ki­wa­niach eks­per­tów mie­li­ście być przy­sło­wio­wym chłop­cem do bicia. Jed­nak w Lidze rosyj­skiej udało wam się wygrać z UNICS’em czy po dogrywce z Niż­nym Nowo­gro­dem Czy tak jak dla kibi­ców, było to dla was dużym zasko­cze­niem, czy uzna­li­ście te wygrane jako coś nor­mal­nego?

TT: Tak przed roz­po­czę­ciem sezonu wszy­scy uwa­żali, że nie­wiele ugramy, jed­nak musisz grać, nie patrząc jaki jest podział sił na papie­rze… To było coś nie­sa­mo­wi­tego wygrać z UNICS’em, ten zespół prze­cież gra w Euro­li­dze. Z Niż­nym Nowo­gro­dem wygra­li­śmy po dogrywce, oni dodat­kowo grają w Lidze VTB. Wła­śnie te wygrane poka­zują, że musisz wal­czyć w każ­dym meczu jeśli chcesz wygrać. My wal­czymy!

AM: Co możesz powie­dzieć o współ­pracy z Twoim obec­nym tre­ne­rem – Bory­sem Liva­no­vem? Czy jego tre­ningi są cięż­kie. W jaki spo­sób moty­wuje gra­czy, czy np. czę­sto krzy­czy na gra­czy?

TT: Bar­dzo dobrze współ­pra­cuje mi się z tre­ne­rem. Jest bar­dzo wyma­ga­jący a jego tre­ningi nie należą do lek­kich. Jasne cza­sami zda­rza mu się krzyk­nąć, jed­nak nie robi tego bez powodu. Naj­więk­szą moty­wa­cją ze strony tre­nera jest pozwo­le­nie nam na gra­nie swo­jej gry. To bar­dzo ważne, każdy ma swoje ulu­bione zagrywki. Mówi nam – każdy wie co potrafi naj­le­piej, co jest wewnątrz nas, więc pokaż­cie to na par­kie­cie.

AM: A jak układa Ci się współ­praca z kole­gami dru­żyny?

TT: Lubię wszyst­kich w Spar­taku Pri­mo­rie. Nasz zespół jest naprawdę fajną grupą face­tów.

AM: Pasja to słowo, które czę­sto jest w uży­ciu, mówiąc o Two­jej dotych­cza­so­wej karie­rze. Czy zgo­dzisz się z tym, że żyjesz koszy­kówką całym ser­cem i ona daje Ci siły aby być lep­szym czło­wie­kiem?

TT: Pasja to nie tylko zwy­kłe słowo. Dla mnie to coś wię­cej, tak można okre­ślić mnie jako czło­wieka i to nie tylko na boisku ale i poza par­kie­tem. Kiedy coś zaczy­nam robić, zawsze wkła­dam w to całe serce.

AM: Jeste­śmy na początku sezonu Ligi rosyj­skiej (Spar­tak Pri­mo­rie roze­grał 3 mecze – przyp. red.). Dotych­czas jesteś lide­rem punk­to­wym ligi, zdo­by­wasz śred­nio 18 punk­tów na mecz. Jak Ty to robisz, w tak sil­nej lidze?

TT: Tutaj trzeba podzię­ko­wać za kre­dyt zaufa­nia od tre­nera i kole­gów z dru­żyny, że pozwa­lają mi na swo­bodę w ataku i zdo­by­wa­nie punk­tów. Nasza ofen­sywna tak­tyka – up tempo play –pozwala mi na to. A wła­śnie w takiej grze czuję się naj­le­piej.

AM: Uważa się, że jesteś jed­nym z naj­le­piej pene­tru­ją­cych i rzu­ca­ją­cych zawod­ni­ków w lidze…

TT: Uwierz mi spę­dzam wiele godzin na odda­wa­niu rzu­tów, wcze­śniej wszy­scy mówili, że nie potra­fię rzu­cać, że jedyne co potra­fię to pene­tra­cja pod kosz. Jed­nak poświę­ce­nie i wysi­łek jaki wkła­dam w tre­ning spra­wił, że cza­sami wolę oddać dobry rzut z dal­szej odle­gło­ści, niż pene­tro­wać – nawet pod pusty kosz.

AM: Ok. ostat­nie pyta­nie. Jeśli miał­byś dać mło­dym gra­czom jakieś wska­zówki, co by to było?

TT: Powie­dział­bym – we wszystko co robisz przed tre­nin­giem i po tre­ningu wkła­daj eks­tra wysi­łek. Znajdź dobrego tre­nera, który wskaże Ci kie­ru­nek roz­woju – i pra­cuj nad tym o czym mówi. Im wię­cej wysiłku wkła­dasz w tre­ning, tym zwięk­szasz wiarę w swoje moż­li­wo­ści.

AM: To chyba wszystko, bar­dzo dzię­kuję.

TT: Dzięki za wywiad!

Był ulubieńcem kibiców Turowa, jest gwiazdą w Rosji

111023_samara_spartak_1Torey Thomas, były gracz PGE Turowa Zgorzelec rozgrywa świetny sezon w Rosji i zdecydowanie wyróżnia się wśród gwiazd światowego formatu takich jak Andrei Kirilenko, DeJuan Blair czy Nenand Krstić.

Uznany najlepszym zawodnikiem poprzedniego sezonu Tauron Basket Ligi, Torey Thomas, rozgrywa znakomity sezon w rosyjskiej lidze PBL, drugiej najsilniejszej w całej Europie. W ubiegłym roku w Turowie w 41 meczach ligowych, Thomas notował średnio 14,4 punktu, 5,7 asysty i 4,2 zbiórki w każdym spotkaniu. Najwięcej, 31 punktów rzucił Asseco Prokomowi Gdynia, 13 asyst miał w spotkaniu z Zastalem Zielona Góra, a rekordowe 9 piłek zebrał z tablic w Koszalinie przeciwko AZS-owi.

W tym sezonie, po trzech kolejkach ligowych Thomas, ze średnią 18 punktów w każdym meczu jest pierwszym strzelcem rosyjskiej PBL. Dodatkowo były rozgrywający Turowa świetnie prezentuje się też jako kreator gry i zalicza średnio 5,7 asysty co pozwala mu zajmować trzecie miejsce wśród najlepiej podających. Znajduje się także w dziesiątce najlepiej przechwytujących z blisko 3 przechwytami w meczu i zbiera 5 piłek z tablic, co dla mierzącego zaledwie 180 centymetrów gracza jest bardzo dobrym wynikiem. Jego zespół, Spartak Primorie Władywostok, z bilansem 2-1, jest trzeci w tabeli ekstraklasy tylko za tak uznanymi drużynami jak CSKA Moskwa i tegoroczny pogromca PGE Turowa w eliminacjach Euroligi, Chimki Moskwa.

Cieszy mnie to, że wygraliśmy dwa mecze, a ja mogłem prowadzić zespół w tych spotkaniach jako rozgrywający. Codziennie ciężko pracuję nad tym, aby być w formie i poprawiać swoje umiejętności. Występy i możliwość rywalizacji w PBL to spore wyróżnienie, bo to jedna z najsilniejszych lig koszykarskich w całej Europie

mówi jak zwykle skromny Torey Thomas.

Ulubieniec zgorzeleckiej publiczności aspiruje do miana gwiazdy drugiej najsilniejszej ligi Europy. Przeciwko bardzo silnej drużynie Unicsu Kazań były gracz Turowa rzucił 18 punktów, miał 11 asyst, 6 zbiórek i 2 przechwyty. Statystyki Thomasa robią tym większe wrażenie, kiedy zobaczymy jak wielcy zawodnicy grają w Rosji. Wielu z nich uznanych jest za wybitnych nie tylko w Europie, ale także w NBA.

Najgłośniejszym nazwiskiem, które pojawiło się w tym sezonie w PBL jest oczywiście Andrei Kirilenko, długoletni zawodnik Utah Jazz i jeden z najbardziej wszechstronnych graczy w NBA. Oprócz niego w ekstraklasie rosyjskiej grają środkowy San Antonio Spurs DeJuan Blair, były gracz m.in. Boston Celtics i Oklahoma City Thunder oraz reprezentant Serbii, Nenand Krstić, center New York Knicks Timofey Mozgow czy etatowy reprezentant Rosji Victor Khryapa.

T. Thomas: Walczyliśmy do końca

Photography: Wojciech Figurski of Figurski.com.pl

Byłem zdecydowanie smutny, że nie zdobyliśmy złota – mówi po zakończeniu sezonu rozgrywający PGE Turowa Torey Thomas.

Jak wspomina Pan pobyt w Zgorzelcu?

Zgorzelec był dla mnie świetnym doświadczeniem. Miasto było małe, ale społeczność bardzo bliska i życzliwa. Ludzie i kibice obejmowali nasz zespół. Należy im się szacunek za to co robili w czasie spotkań, a także poza nimi – na codzień.

Sportowe doświadczenia zdobyte w Polsce przydadzą się w przyszłości?

Polska liga jest bardzo solidna. Zespoły były silne od góry do dołu tabeli. Trzeba było mocno motywować się przed każdym meczem i dawać z siebie wszystko, aby wygrać. Podobało mi się, że każdy zespół w swojej hali miał bardzo dobre wsparcie fanów.

Któryś moment w czasie sezonu zapadł Panu szczególnie w pamięci?

Takich momentów było wiele. Największym jednak był fakt kiedy po licytacji butów przekazałem pieniądze dzieciom ze świetlicy Gawrosz. Widzieć ich radosne twarze to było dla mnie coś wzruszającego. Jeśli chodzi o parkiet najmilej wspominam wygrany mecz numer siedem z Treflem Sopot. Po jego zakończeniu wszyscy byliśmy ogromnie szczęśliwi z powodu awansu do finału.

Po odebraniu srebrnego medalu był Pan wyraźnie niepocieszony…

Byłem zdecydowanie smutny, że nie zdobyliśmy złota. Z drugiej jednak strony jestem zadowolony z tego co ten zespół dokonał. Nie spodziewano się po nas, że wejdziemy do finału. W nim walczyliśmy do końca, do samego końca.

W Polsce jest Pan odbierany jako ktoś więcej niż koszykarz.

Mam naprawdę bardzo dobre połączenie z moimi fanami w Polsce. Cieszę się, że jestem postrzegany jako ktoś więcej niż koszykarz. Dla mnie samego koszykówka to coś więcej niż tylko bieganie z piłką. Kocham koszykówkę i grę, ale lubię także różnego rodzaju połączenia z moimi fanami, dla których oddaję się kiedy tylko mogę.

Jest szansa, że pozostanie Pan w PGE Turowie na kolejny sezon?

Z pewnością jest szansa na mój dalszy pobyt w Turowie. Turów jest dobrze zorganizowany i posiada możliwość gry w Europie. Gra w Zgorzelcu może być dobrą okazją dla mnie do pokazania się w międzynarodowych rozgrywkach, a w rodzimych szansą walki o upragniony tytuł.

Jesteśmy w bardzo dobrym położeniu

Finałowa rywalizacja nabrała rumieńców po tym jak w drugim meczu w Gdyni lepsi od Asseco Prokomu okazali się koszykarze PGE Turowa Zgorzelec. Gości do zwycięstwa poprowadził fenomenalny Torey Thomas, który zdobył aż 31 punktów, a jego gra przypominała momentami tą rodem z NBA. Teraz przed Amerykaninem i całym zespołem Turowa niepowtarzalna szansa, czyli dwa mecze w domu, które mogą okazać się kluczowe. Sam koszykarz opowiada o przygotowaniach do najważniejszych spotkań sezonu specjalnie dla portalu SportoweFakty.pl.

Michał Fałkowski: Jak się czułeś, gdy rozbrzmiała końcowa syrena drugiego finałowego meczu w Gdyni?

Torey Thomas: Świetnie. Naprawdę świetnie. Kiedy zegar przestał odliczać ile minut, sekund pozostało do naszego zwycięstwa, dopiero wtedy poczułem, że wygraliśmy to spotkanie, które może okazać się bardzo istotne dla ostatecznego rozrachunku. To były naprawdę dobre zawody w naszym wykonaniu i mówię tutaj o całym zespole. Wszyscy zagrali na wysokim poziomie.

Jednocześnie wszyscy byli tłem dla ciebie…

– Nie powiedziałbym, ale oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że zagrałem naprawdę dobre spotkanie… Tak, to był świetny mecz w moim wykonaniu, ale nie byłoby tego bez pomocy kolegów z zespołu. Oni umożliwili mi taką grę, jaką lubię. Dostawałem bardzo dobre zasłony, miałem sporo miejsca do rzutu. Mam wrażenie, że każdy starał się jak tylko mógł, by ułatwić mi kreowanie akcji.

Czy to był twój najlepszy mecz w życiu?

– Tak, tak sądzę, że to mógł być mój najlepszy mecz w karierze, ale chyba nie ze względu na statystyki (Torey Thomas miał w tym meczu 31 punktów, 11 fauli wymuszonych, 8 asyst, 5 zbiórek i 3 przechwyty), ale ze względu na rangę. W końcu to drugi mecz finału, który, tak jak zdążyłem już powiedzieć wcześniej, może okazać się kluczowy dla losów rywalizacji.

W pierwszym meczu Asseco Prokom pokonał was dość gładko, w pewnym momencie drugiej połowy wypracowując sobie kilkanaście oczek przewagi. W drugim to wy nie pozostawiliście żadnych złudzeń. Co zmieniło się w waszych głowach przez te kilkanaście godzin dzielące oba mecze?

– Przede wszystkim nastawiliśmy się na agresywniejszą grę. W pierwszym meczu byliśmy bardzo pasywni i to gospodarze kontrolowali przebieg spotkania i nawet kiedy przegrywali, a były takie momenty w pierwszej połowie, to i tak czuli się bardzo pewnie. Ponadto zdecydowanie lepiej zaprezentowaliśmy się w walce o zbiórki i nie pozwoliliśmy gdynianom powielać zbyt wielu akcji, tak jak to było w pierwszym meczu.

To wszystko złożyło się na fakt, że idealnie kontrolowałeś tempo gry i w bezpośrednim pojedynku zostawiłeś daleko w tyle rozgrywających Asseco Prokomu…

– Nigdy nie jest moim celem jakakolwiek rywalizacja z rozgrywającymi drużyny przeciwnika na poziomie indywidualnym. Wszystko musi rozstrzygać się w ramach całego zespołu. Gdybym do każdego meczu miał podchodzić w ten sposób, że koncentrowałbym się tylko na pojedynkach jeden na jednego z innym playmakerem, nic dobrego by to nie przyniosło. Tego nauczono mnie bardzo dawno temu i nic w tej kwestii się nie zmieniło.

Po meczach w Gdyni jest 1-1. Jesteś zadowolony z tego, co osiągnęliście?

– Taki był plan. Mieliśmy wygrać w Gdyni przynajmniej jedno spotkanie, by zabrać rywalom przewagę własnego parkietu. Oczywiście przede wszystkim walczyliśmy o dwie wygrane, ale jedno zwycięstwo satysfakcjonuje nas w pełni. Nie ma teraz sensu rozmyślać czy byłoby możliwe wygranie dwóch spotkań z Asseco Prokomem u nich w hali. Najważniejsze, że przed meczami w Zgorzelcu jesteśmy w bardzo dobrym położeniu.

Macie wielką szansę przechylić szalę na swoją korzyść…

– Dokładnie tak. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że drugi mecz w Trójmieście uchylił przed nami drzwi do mistrzostwa. Teraz pytanie brzmi czy będziemy na tyle silni, że po dwóch meczach w Zgorzelcu otworzymy je na oścież i potem będzie nam brakowało tylko postawienia “kropki nad i”. Ja wierzę, że to jest jak najbardziej możliwe. Jestem pewny niemalże na 100 procent, że wygramy dwa mecze w domu.

Myślisz, że taka gra jak z meczu numer dwa wystarczy, by pokonać Prokom dwukrotnie u siebie?

– Myślę, że tak, pod warunkiem, że to będzie nasza najsłabsza postawa. To znaczy, nie może się zdarzyć tak, że zagramy gorzej od tego poziomu, który zaprezentowaliśmy w Gdyni. Nie możemy zapominać, że Prokom to naprawdę klasowy zespół, który wychodził z niejednej opresji. Dlatego każda chwila dekoncentracji może być dla nas zabójcza. Wydaje mi się jednak, z tego co widzę po moich kolegach, trenerach, że wszyscy jesteśmy głodni zwycięstw i zamierzamy po prostu wygrać te dwa mecze!

A nie dostrzegasz żadnego ciśnienia czy nerwowości w zespole? W końcu szansa, która się przed wami otworzyła, powoduje presję, która będzie zdecydowanie większa niż przed dwoma pierwszymi meczami finału.

– Nie, nie widzę nic takiego. Nie sądzę, by ktokolwiek z moich kolegów bał się gry w zbliżających się meczach. Jasne, jakaś presja zawsze jest, bo to nieodłączny element bycia koszykarzem, ale spokojnie. My jesteśmy tutaj po to, by rywalizować, to jest nasza praca i na pewno damy sobie radę. Przed sezonem chcieliśmy zajść tak daleko, jak tylko się da. Teraz gramy w finale, jest 1-1… Naprawdę nie mamy nic do stracenia, a wszystko możemy wygrać.

Największa odpowiedzialność ciąży na twoich barkach, ale podczas sezonu już nieraz pokazywałeś, że lubisz grać pod presją…

– Tak, to jest to, co naprawdę lubię w koszykówce. Czasami jest tak, że człowiek nie może się należycie skoncentrować, nie umie znaleźć motywacji na mecze z drużynami słabszymi, ale gdy przychodzi do pojedynków z lepszymi – wyzwalają się w nim zupełnie inne emocje. Cały sezon walczyliśmy z różnymi przeciwnościami losu i zawsze dawaliśmy sobie jakoś radę. Poza tym ja nie jestem rozgrywającym pierwszy sezon, ale któryś z kolei i do odpowiedzialności na swoich barkach jestem przyzwyczajony.

Jak przygotowujesz się do tego typu spotkań? Masz jakiś swój plan dnia, rytuały?

– Nic specjalnego. Dzień meczu zawsze zaczynam treningiem strzeleckim, następnie idę do domu, jem jakiś posiłek i ucinam sobie drzemkę. Wtedy regeneruję swoje ciało i po przebudzeniu wiem, że jestem gotowy do gry.

Energa Czarni także remisowali z Asseco Prokomem 1-1 po dwóch meczach w Gdyni, by potem przegrać kolejne trzy i odpaść z gry o finał. Co musicie zrobić, by nie powielić błędów słupszczan?

– Myślę, że część z nich po prostu zbyt szybko uwierzyła, że mogą pokonać Prokom dwukrotnie u siebie. I to ich zgubiło. Z nami tak nie będzie.

A zatem zobaczymy za kilka, kilkanaście dni Torey’a Thomasa ścinającego siatkę z obręczy w hali w Zgorzelcu lub Gdyni?

– To jest mój cel i głęboko wierzę, że mogę go zrealizować.

RSS Feed

Subscribe to my RSS and stay informed about the latest news from my site!

Categories

Archives